Interview // ‘Analoge fotografie leert me op een andere manier kijken’

‘Fotorolletjes opsturen is altijd spannend. Ik kan tussendoor niet kijken of de foto’s gelukt zijn, maar moet drie weken wachten voordat ik ze ontwikkeld terugkrijg van het lab.’ Hanke Arkenbout fotografeert analoog. Op 1 april stopte ze na acht jaar met haar fulltime baan als vormgever om haar droom te volgen en fulltime te gaan fotograferen.

Hanke Arkenbout

Hanke

Hanke is 28. Na haar studie aan het grafisch lyceum kon ze meteen aan het werk als vormgever. Die liefde voor beeld zie je terug in haar huis. Het jaren ’30 appartement in Rotterdam-Noord waar Hanke samen met haar vriend woont is knus ingericht. Aan de muur hangen foto’s en posters met grafische prints. De kamer is in twee delen verdeeld, met in het midden een schuifdeur van glas-in-lood. Hanke serveert thee met koekjes aan de eettafel, terwijl haar twee ragdoll-katten wegkruipen op het bed. Op haar rechteronderarm pronkt een tatoeage met de tekst: ‘Dream without fear, love without limits’, omringd door een krans van bloemen. Op haar andere arm een roos.

Terug naar analoog
‘In augustus 2013 ben ik begonnen met het professioneel schieten van analoge foto’s’, vertelt Hanke. Ongeveer een jaar daarvoor was ze juist van analoog overgestapt op digitaal en kocht ze haar eerste full-frame spiegelreflex. ‘Dat ik na een jaar weer terug zou gaan naar analoog had ik nooit verwacht. Ik investeerde met de wetenschap dat ik die camera zeker tien jaar zou gebruiken. Niet dat ik na twee jaar opeens bijna alleen nog maar analoog zou schieten’, zegt ze lachend. ‘Digitaal had best voordelen, maar na een tijdje ging het me tegenstaan. Ik maakte zoveel foto’s dat ik helemaal niet meer goed keek. Dan kwam ik na een shoot thuis met honderden foto’s, terwijl ik er maar een paar nodig had voor een mooie serie.’

Eenmaal thuis gekomen wilde ze dan het liefst meteen de foto’s uitzoeken en was ze vaak tot in de late uurtjes bezig met bewerken. ‘Nu stuur ik mijn rolletjes naar het lab en kan ik gelijk weer verder met mijn dag. Dat geeft veel rust. Daarnaast vind ik de kleuren van analoge fotografie veel mooier en word ik er zoveel creatiever door! Met analoog fotograferen heb je maar één kans. Je kan wel twintig foto’s maken van hetzelfde, maar dat kost ook gewoon veel geld. Ik let nu veel meer op details en wacht lang met het maken, tot wat ik zie perfect is. Het is niet nodig om te haasten. Het is net alsof je een nieuw huis koopt en je jezelf afvraagt waarom je daar niet tien jaar eerder woonde. Zo voelde dat ook toen ik weer overstapte op analoog. Voor mij was dat meteen weer veel vrijer en relaxed.

‘Ik leer bijna elke dag weer iets nieuws’
Fotograferen leerde Hanke zichzelf aan. Ze had het geluk dat wat ze maakte mensen aansprak. ‘Het leuke is dat je nooit uitgeleerd raakt. Zeker met analoog leer ik nu nog steeds heel veel. Je blijft bezig en ziet jezelf groeien.’ In het begin vroeg Hanke veel aan collega fotografen, maar nu ze zelf bijna een jaar bezig is, komen er ook mensen naar haar toe. ‘Nu ben ik ineens de kennisbank’, zegt ze lachend. ‘Ik geloof dat als je iets echt graag wil, dat je er wel komt. Daar heb je geen papiertje voor nodig.’

Herinneringen creëeren
Vooral sfeer in foto’s vindt Hanke belangrijk. Dat mensen het moment van de shoot weer herbeleven bij het zien van de foto’s. ‘Een foto hoeft niet perfect scherp te zijn, want ook als die bewogen is kan het resultaat prachtig zijn. Dat creatieve houdt fotografie leuk.’ Doordat je met een analoge camera maar één kans hebt, krijg je wel sneller geposeerde foto’s. Toch maakt dat het beeld niet statisch volgens Hanke. ‘De foto’s zijn misschien iets minder spontaan, maar ik zie hoe een stel erbij staat. Hoe die hand er bijvoorbeeld gek uitziet, of dat iemand zijn schouders iets naar achter moet doen voor een mooier effect.’ Lachend voegt ze toe: ‘Dat zou ik overigens zelf juist ook fijn vinden. Want mensen weten vaak niet hoe ze zich moeten gedragen zodra er een camera op hen gericht is.’

Het liefst fotografeert ze verliefde mensen. ‘Ik hou van de frisse uitstraling van jonge mensen. Ik ben zelf ook nog niet zo oud, dus ik kan mijzelf goed met hen vergelijken. Daarbij ben ik zelf ook verliefd, en hoe leuk is het om daar foto’s van te hebben! Het is zo mooi om een steentje bij te dragen aan een herinnering voor later. Ik voel me vereerd dat ik mensen mag vastleggen zoals ze op dit moment zijn. Een moment dat nooit meer precies zo terugkomt. Dat over vijftig jaar de kleinkinderen kunnen zien hoe hun opa en oma er nu uitzien. Waarom is er per se een bijzondere gebeurtenis nodig om op de foto te gaan? Je bent samen en verliefd, dat is toch ook gewoon bijzonder?’

Dromen
Een droom van Hanke is dan ook dat meer mensen foto’s laten maken van zichzelf. ‘Die foto’s hoeven dan niet per se van mij te zijn, maar ik denk dat mensen wel iets meer de waarde in mogen zien van een mooie foto. Daar kan je gewoon geen spijt van hebben, dat geloof ik niet. Mensen moeten er overheen komen dat het laten maken van foto’s alleen bij een verplichting hoort. Ze mogen realiseren dat het ook gewoon een leuk uitje kan zijn.’ De onzekerheid van het eigen ondernemer zijn en als fulltime analoge fotograaf werken is spannend, maar tegelijkertijd veel waard voor Hanke. ‘Ik heb nooit geloofd in heel veel geld. Ik werk om te leven en als ik dat werk dan ook nog eens heel erg leuk vind is dat voor mij de perfecte combinatie.’

Benieuwd naar meer van Hanke’s werk en op de hoogte blijven van waar ze mee bezig is? Volg haar op Facebook, Instagram of via haar blog.

Advertenties

2 thoughts on “Interview // ‘Analoge fotografie leert me op een andere manier kijken’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s